مقاله

«باتری» پسماند خطرناک در کوهستان

باتری ها خطرناک ترین پسماندهایی هستند که یک کوهنورد می تواند در طبیعت رها کند.

برای کوهنورد (غارنورد، طبیعت گرد، سنگنورد و هر کسی که شب را در کوهستان می ماند) داشتن چراغ قوه یا چراغ پیشانی الزامی و انکار ناپذیر است. معمولا کوهنورد چند باطری اضافه همراه خود حمل می کند تا در صورت تمام شدن سوخت باتری ها، باتری نو را جایگزین کند. در این حین تکلیف باتری قدیمی که کاربردی ندارد چیست؟ متاسفانه این باتری اغلب در طبیعت مثل هزاران زباله ی دیگر رها می شود.

متاسفانه بر اثر بی دانشی نسبت به تاثیرات منفی این زباله خطرناک، به راحتی باتری را در طبیعت رها می کنیم. به همان راحتی که زباله هایمان را در سبلان و دماوند و … رها می کنیم. باید مصرف و بازگرداندن باتری از طبیعت به دقت مدیریت شود.

به راستی سرنوشت پسماند باتری هایی که در برنامه سوخت شان تمام می شود چیست؟

تجزیه باتری ها در طبیعت به بیش از دو میلیون سال زمان نیاز دارد. عناصر فلزی سنگین درون این باتری ها شامل کادمیم، سرب، جیوه، نیکل و … به راحتی می تواند منابع آبی و خاک را به طور جدی آلوده کند. برخی از این فلزات از طریق پوست و استنشاق یا به صورت غیر مستقیم در چرخه غذایی جذب بدن می شوند و اثرات مخرب جدی را برای زندگی بشر سبب می شوند.

در کشورهای اروپایی و آمریکا باتری در زمره پسماندهای خطرناک طبقه بندی می شوند و بازیافت آن ها تحت دستورالعمل هایی خاص انجام می شود.

کوهنوردان و طبیعت گردان جدای از مدیریت جدی بر باتری ها و بازگرداندن کامل این پسماندهای خطرناک از طبیعت می توانند برای کاهش اثرات زیان بار این باتری ها، از انرژی خورشیدی و باتری های قابل شارژ استفاده کنند. همچنین باتری های لیتیومی امروزه سازگاری بالایی با محیط زیست دارند که می توانند گزینه مناسبی برای جایگزینی با باتری های قدیمی باشند.

مشاهده بیشتر

نوشته های مشابه

1 دیدگاه برای “«باتری» پسماند خطرناک در کوهستان”

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *