یادداشت

عظیم و بهمن بی تفاوتی مسئولان

آنچه که از«عظیم» دیده و شنیده ایم افتادگی، صلابت، همت، عزم و اراده بی مثال در کنار حجب و‌ حیا و وقار و بی ادعایی است.

صحبت های آقای عظیم قیچی ساز، قهرمان بی همتا که بی شک در بین تمام رشته های ورزشی، طلایش از عیار بالاتری برخوردار است را در برنامه وزین «کوه گشت» دیدم و شنیدم و ضبط کرده و بارها گوش کردم.

از توصیه به کوهنوردان در خرج نکردن تمام توان و حد خود در برنامه ها، از بی ادعایی تا مشاوره به کوهنوردان خارجی و … همه را شنیدیم.

لذا باید گفت: عظیم «عظیم» است، ساده، بی شیله، بی حامی مسئولین و بی پیله.

بعد از صعود هشت هزاری ها انتظار شخصی ندارد، هر آنچه در برنامه کوه گشت خواست برای «ایران» خواست. در طی بیش از یک دهه درد و سرما و ‌لرزش را برای خود و افتخارش را برای ایران خواست.

عظیم دردهایش هم «عظیم» است، دردهای او به پای همت و عزم و اراده اش ناچیز بود و ناچیز شد. او به همت خویش بدون استفاده از کپسول های اکسیژن چنان پا بر هشت هزاری ها نهاد که برخی مسئولین «وزارت» در پشت میز که وظیفه حمایت بدون تبعیض از قهرمانان را دارند حتی تحمل «نسیم پاییز» را نداشتند و عظمت «عظیم» را درک نکردند چون فاصله است بین «مدرک» و «درک».

درد عظیم بی پولی و حمایت مالی نبود، درد او گم شدن در بین گم شدگانی بود که شوربختانه خود را در وزارتخانه «مجریان اجرایی ورزش» می دانند.

او گله داشت که از او به عنوان فرصت استفاده نکردند، او را ندیدند، او می توانست یک سفیر باشد و سخت ترین سهم این قهرمان بعد از صعود و‌ فتح 14 قله بالای 8000 همین بود. گرچه می دانم ورزش ما حتی در حد فدراسیون دستِ بازی برای حمایت کامل ندارد و فدراسیون ها و به تبع آن هییت هایمان از نظر مالی در رنج اند.

او‌ قبل صعود آخرینش گفت؛ خودش عضو خانواده فدراسیون است و اگر اشتباه نکنم باز ‌قبل از صعود آخرینش ادامه مسیرس را صعود بالاترین قله های قاره ها عنوان کردند و حالا می گوید حدم تمام شده، فارغ از سن و سال و غیره. اما در آخرین برنامه کوه گشت خاموش بود و فریادش «فریاد زیر آب …»

و چه ناخوشایند است گرفتن قد و اندازه قهرمانی چون «عظیم» توسط تفکرات بسته ای که خود کوتاه قامت تر از عظیم اند و جایگاه و زحمت و ‌نفس زدن های او را ندیدند. و چه سخت است برای قهرمانی که کمبود اکسیژن در ارتفاع منطقه مرگ را تحمل می کند و آهش بلند نمی شود اما بی تفاوتی مسئولین را نمی تواند تحمل کند مسئولینی که عمر صدارت و‌ وزارت شان ناچیز و‌ گذرا و خاموش شدنی است و هر جا کم آورند «عظیم» را عظیم می بینند و هر جا جای پایشان محکم باشد عظمت ایشان را نمی بینند.

پی نوشت: مطلب فوق به استناد مصاحبه ایشان در برنامه کوه گشت تنظیم گرده است.

نویسنده: علی بیات

مشاهده بیشتر

نوشته های مشابه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *