یادداشت

موج وسیع همدلی و همراهی جامعه کوهنوردی

چند روزی که گذشت برای جامعه کوهنوردی ایران بسیار تلخ و غم انگیز بود. حادثه تلخ کول جنو نه تنها دل کوهنوردان بلکه دل تمامی مردم ایران را به درد آورد.

پس از حادثه سیل انبوه گزارش، نقد، تصاویر و فیلم و … در فضای مجازی دست به دست می چرخید، اظهارات کارشناسان، مربیان، کوهنوردان و … که هر کس از زاویه دید خود به تحلیل حادثه پرداختند. نقدهایی مختلف و گاها مخالف! در پس تمامی این نقدها و تحلیل ها یک نقطه مشترک به چشم می خورد: «واکاوی علل حادثه و جواب سوالات انبوه تل انبار شده».

بالاخره تمامی حرف ها گفته شد و تقریبا چیز ناگفته ای باقی نماند، کارشناسان و مسوولین فدراسیون هم یقینا تمامی آن ها را خواندند و شنیدند و قطعا در بررسی و ارائه گزارش خود مد نظر قرار خواهند داد.

در فراسوی همه این مباحث نکته ای که شاید کمتر بدان توجه شد موج وسیع همدلی و همراهی جامعه کوهنوردی کشور بود که در پس این حادثه بوجود آمد تا همگان به عینه شاهد باشند خانواده بزرگ کوهنوردی کشور نه در حرف بلکه در عمل اعضای یک پیکرند. اتفاقی که شاید در هیچ رشته ورزشی دیگر به این عظمت رخ نداده است.

در این دایره وسیع؛ مدرس، مربی، پیشکسوت، مبتدی، تازه کار و غیره همگی به میدان آمدند. میدانی که در آن فقط و فقط هدف در وهله اول کمک و امداد و در کنار آن روشن شدن علل حادثه بود. در این میان گاها نوع نوشتار و گفتار و نوع تجزیه و تحلیل ها بسیار با هم تفاوت داشت و این در حالی بود که همگی یک هدف مشترک داشتند. همگی داغدار و متاسف ولی به دور از غرض و کینه ورزی در راه مشترکی قدم برداشتند.

از سویی دیگر؛ دریادل بودن همه کوهنوردان باعث شد که تمامی این نقدها، باعث رنجش و کدورتی نشود، چراکه همگان به خوبی واقف بودند که در پس تمامی این نوشتارها و گفتارها بجز دلسوزی چیز دیگری نهفته نیست، هر چند نوع گفتارها گاها با یکدگر متفاوت بود.

خانواده بزرگ کوهنوردی ثابت کردند در عین اختلاف سلیقه ها که امری طبیعی است، مودت، دوستی و احترام همچنان حرف اول را می زند و خواهد زد. همچنین ثابت کردند که کوهنوردان همگی اعضای یک پیکرند.

نویسنده: مسعود توکلی

مشاهده بیشتر

نوشته های مشابه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *